Açik Yaralar ve Dikis Izleri - 2

Insanin en büyük savasi kendi iç dünyasiyladir ve hayat, göz açip kapayincaya kadar geçen zaman araliginda, gerçekle hayal arasinda biriktirdigin anilardan ibarettir. Anilarin seni geçmise baglar da bazen bunlar ruhunu sikar, bedenin dar gelir. Ölümün soguk kollarina atlayacakken bir seçimle tekrar her sey degisir. Iste Liva, tam da bu ince çizgide gidip gelirken derin okyanuslarinda yok oldugu Pars''la karsilasir ve kendisini çok bilinmeyenli bir denklemin ortasinda buluverir. Çikis yolunu buldum derken sir perdelerinin arkasinda kaybolur. Acaba Liva, bu beklenmedik olaylar karsisinda gardini alip çarpisacak midir yoksa mücadele gücünü tamamen kaybedip her seyden vaz mi geçecektir? Ya yaralari, can kiriklari... Onlari tek bir yara bandi kapatabilecek midir? Bir dikis, iki dikis, vazgeçis. En büyük yaran ilk vazgeçisindir. En çok ilk vazgeçislerin izi kalir. Çünkü izi kalan yara, hiç iyilesmemistir aslinda.